Metoda Tiffany’ego

Jest

to najpopularniejsza obecnie technika tworzenia witraży. Nazwa pochodzi od nazwiska jej twórcy Louisa Comforta Tiffany’ego amerykańskiego artysty, tworzącego głównie dzieła ze szkła i wyroby jubilerskie w stylu secesji. Tiffany był prekursorem wzornictwa lamp witrażowych, wazonów zwanych do dziś tiffany.

W tej technice zamiast ołowianych profili, używa się  taśmy miedzianej, którą owija się każdy element szklany, a następnie zalewa cyną. Przy użyciu specjalnych preparatów uzyskuje się odpowiedni odcień spoiny (tzw. patynowanie). Linie łączenia szkła są wtedy znacznie subtelniejsze, Do tworzenia witraży stosowane są rozmaite dekoracyjne tafle, na przykład całkowicie bezbarwne i przezroczyste, ornamentowe z wyraźną fakturą, opalowe czyli kolorowe, nieprzezroczyste szkło często z widocznymi smugami, katedralne – barwione, częściowo przejrzyste.